Kreatief werken met jongeren

Kinderdriedaagse: verslag van zaterdag

De zon ontwaakte in het elfenrijk Myrinndal. Zoals elke ochtend was Eldrin als eerste wakker.

Hij sloeg op zijn glanzende gong en de klank weergalmde doorheen Myrinndal. Vandaag was een belangrijke dag want na lange tijd zouden de elfen herenigd worden met de mensen. Iedereen was druk in de weer met de laatste voorbereidingen voor de ontvangst. Plots voelde Lunaris de maan; ze probeerde haar iets te vertellen… Het was zover, ze kwamen eraan! Eldrin ging in looppas naar de poort van het rijk, zijn haren wapperend in de wind. Hareth zag in de verte al een eerste kleurrijke jas verschijnen. Al snel liepen er honderden kinderen rond de Boom des Levens. Ze ontdekten dat er verschillende soorten elfen waren, namelijk de Maanelfen, de Woudelfen en de Meerelfen. In het bos waren de Woudelfen hun boomhutten aan het opknappen. De Meerelfen waren rond het meer mysterieuze drankjes aan het maken. En in het hof waren de wijze Maanelfen hun filosofische geschriften aan het doorbladeren. Om klokslag 11u sloeg Eldrin op zijn gong. Alle elfen wisten wat dit betekende… Het was tijd voor de intrede van koningin Lanawyn. Iedereen verzamelde in de spiegelzaal. Eldrin sprak de kinderen toe en vertelde over dit ritueel. Hij sloeg nogmaals op zijn gong en het werd helemaal stil. Triomfantelijk kwam koningin Lanawyn Galanodel de spiegelzaal binnen. Iedereen was onder de indruk van haar betoverende schoonheid en uitstraling. Met haar zeemzoete stem heette ze de kinderen welkom in het rijk Myrinndal. Ze vertelde hen over het reilen en zeilen binnen het elfenrijk. Na deze officiële verwelkoming mochten de kinderen zich installeren in de slaapvertrekken van het Hof

De elfen wisten natuurlijk ook dat de kinderen hier niet zomaar waren. Ze kwamen om de band tussen de mensen en elfen te versterken. Honderd eeuwen geleden hadden de elfen een vredespact gesloten met de mensen. Hoogleraar Erowan vertelde hoe de elfen en de oermensen elkaar  hadden ontmoet. Maar dit was al zo lang geleden en de maan had aan koningin Lanawyn laten weten dat de versleten banden opnieuw versterkt moesten worden. Na een leerrijke middag over mens en elf werd de band vastgelegd in een vredesmonument op het binnenplein. 

In de namiddag gebeurde er iets magisch… Het was alweer een eeuw of vijf geleden maar het huwelijksteken verscheen opnieuw op de maanspiegel in de spiegelzaal. Al snel voelden zes elfen iets branden in hun nek. De romantische priester, Lunaris, legde aan de kinderen uit wat dit te betekenen had. In de elfenrijk geeft de maan aan wanneer het tijd is om nieuwe liefdes te laten bloeien. Dit keer was het aan  Lilut, Orytris, Pyra, Haret, Adran en Tamani. “Zij zijn de uitverkorenen”, zei Lunaris, “ de traditie schrijft voor dat zij hun liefdeskist moeten vullen met wat voor hen belangrijk is. Dan pas zijn ze klaar om in contact te komen met hun ware liefde.” Adran, de meest flirterige elf van Myrinndal was in alle staten en wierp de andere uitverkoren een knipoog toe. Iedereen stond op en vertrok, want er was weinig tijd. Nadat zijn eigen kistje samengesteld had, plaatste Lunaris de kistjes op haar altaar. Ze bekeek de kistjes aandachtig en vormde de perfecte koppels: Lilut en Orytris keken elkaar verlegen in de ogen. Pyra en Tamani gaven elkaar een voorzichtige knuffel. Bij  Hareth en Adran verliep het nog wat stroef. Playboy Adran zag Hareth nochtans zitten. “Amai, jij hebt toch het beste lootje getrokken, Hareth.”, zei Adran.

‘s Avonds leerden de elfen de mensen de bloederige geschiedenis van koning Bargolach kennen. Maar dat hield niemand in Myrinndal tegen om lekker te gaan slapen en te dromen over de eerste dag in het elfenrijk. 

Laat het maanlicht in jullie ogen komen, sluit ze en maak er een mooie droom van.