Kreatief werken met jongeren

Jeugdatelier Krejo

Jeugdatelier Krejo is een lokale jeugdvereniging, die openstaat voor kinderen en tieners van 6 tot 16 jaar. In de werking van ons jeugdatelier staat creatieve zelfontplooiing centraal, in een speelse, veilige en sociale omgeving. De begeleiding van de activiteiten en alle organisatiewerk gebeurt door een gedreven ploeg vrijwilligers, onze "werkploeg".

Krejo is pluralistisch en niet gebonden aan een ideologische strekking. We bestaan sinds 1978 en zijn gevestigd in Claragoed 2 te Gentbrugge. Krejo is erkend door de stad Gent als jeugdwerkinitiatief. Onze activiteiten vinden plaats op zaterdagvoormiddag.

Volgende activiteit voor
Kinderatelier

Kinderatelier
Apr
01

Volgende activiteit voor
Tieneratelier

Tienerdriedaagse
Apr
14

Volgende activiteit voor
SOJA

SOJA
Apr
29

Verslag Kinderdriedaagse (maandagmiddag)

Het oogstfeest

Na het middageten merken we dat uit het zaadje al een klein plantje is gegroeid. Omdat dit zaad vanuit de Bron der Begeerte groeit, zal de boom heel snel groeien en zeer vruchtbaar zijn. Inti, Ludwig en Esperanza bedenken dat we elk jaar een Oogstfeest kunnen vieren, waarin we de vruchten van de boom plukken en dat iedereen uit het rijk dan één vrucht mag eten. Zo zal iedereen iets meer zijn verlangens kunnen vervullen.

Terwijl Inti, Ludwig en Esparanza verder praten over het oogstfeest komen Lester en Amaru al giechelend de zaal binnen gewandeld. Daar lijkt ook wel iets moois te bloeien! Samen met de Aztilani gaan we aan de slag om het oogstfeest voor te bereiden. Hierbij gebruiken we onze vernieuwende ideeën, maar hebben ook respect voor de oude tradities van de Aztilani.

Het eerste oogstfeest is een groot succes! Lekker eten (wraps) en spectaculaire voorstellingen: wauw. Samen wandelen we nog tot aan de bron. De boom die in de bron groeit draagt ondertussen één vrucht! We plukken deze vrucht en verdelen de gouden zaden ervan onder alle ontdekkingsreizigers. We besluiten dat het tijd wordt om verder te trekken, we moeten nieuwe gebieden verkennen en daar het zaad van de boom planten om de wijsheid, schoonheid en kracht verder te verspreiden in de wereld. Amaru en Lester verklaren elkaar – uiteindelijk - hun liefde en besluiten samen Aztilan te verlaten. We genieten verder van het oogstfeest, feesten tot in de late uren en kruipen dan moe maar voldoaan onder de wol. Wat een geweldig land, Aztilan, we zullen het missen.

Verslag Kinderdriedaagse (maandagochtend)

We maken de bron onschadelijk!

’s Ochtends merken we dat het genezingsritueel van de Aztilani maar tijdelijk heeft gewerkt: na het ontbijt vinden een aantal ontdekkingsreizigers de bron opeens toch niet meer zo gevaarlijk en willen ze ons overtuigen er nog eens naartoe te gaan. Napu & Tclatatecutli vertellen ons dat de Bron altijd gevaarlijk zal blijven voor mensen, dus dat we Aztilan maar beter kunnen verlaten. Dat is echter buiten onze ondernemende en oplossingsgerichte wetenschappersspirit gerekend! We willen eerst onderzoeken of er geen manier is om de Bron onschadelijk te maken en op een goede manier te gebruiken. Napu, de oudste Aztilani die ons nog steeds niet echt vertrouwd – vindt dit geen goed idee en geeft ons een ultimatum: als we er niet in slagen om de bron onschadelijk te maken tegen de avonden, moeten we Aztilan verlaten.

Lester vertelt ons dat hij bij het bestuderen van de ruïnes duidelijke sporen heeft gevonden van oeroude beschavingen. Inti komt tussenbeide: hij vertelt ons dat er ook binnen de Aztilani verschillende generaties onderzoekers zijn geweest die hebben geprobeerd de bron onschadelijk te maken. Deze kennis is verloren gegaan, maar als we de geesten van de onderzoekers kunnen bereiken, kunnen we hun kennis over de bron gebruiken.

Onmiddellijk starten we onze zoektocht naar geesten. We vinden de geesten vrij snel, maar we kunnen niet zomaar met hen communiceren doordat ze in een parallelle tijdzone leven. Aan de hand van artefacten van de geesten ontwikkelen we rituelen waardoor we met de geesten communiceren. Nu vertellen de geesten ons verhalen, al werken ze deze nooit volledig af. Wij werken de verhalen af waaruit de geesten vervolgens spreuken afleiden. De geesten vertellen ons ook dat we stoffen moeten gebruiken om de bron onschadelijk te maken. Om deze stoffen te vinden moeten we op missie, daar deinzen wij ontdekkingsreizigers natuurlijk niet voor terug. We gaan op tocht en kunnen alle stoffen verzamelen die we nodig hebben om de bron onschadelijk te maken. Tot slot geven de geesten ons gouden zaden. Esperanza & Inti denken na over wat we nu moeten aanvangen met de spreuken, de stoffen en het gevonden zaad , maar komen niet meteen tot een oplossing.

Plots schiet Ludwig, onze bioloog, wakker! Hij herkent de gouden zaden en weet dat we hieruit een Oerzaad kunnen maken als we er de juiste stoffen aan toevoegen. Dit Oerzaad zou heel krachtig zijn en vele magische eigenschappen hebben. Na een groots ritueel lukt het ons om de gouden zaden om te zetten in het oerzaad. Ondertussen weten Esperanza en Inti hoe we de bron onschadelijk kunnen we maken: de kracht van de Bron is veel te groot voor mensen, maar als we deze kracht sterk verdunnen, zouden we hem wel op een goede manier kunnen gebruiken. Door het Oerzaad in de Bron te planten, zal hierop een boom groeien. Zo kan niemand de Bron nog misbruiken, maar zullen we wel de vruchten van die boom kunnen eten en een beetje van de kracht van de Bron krijgen. We maken de bron onschadelijk en we mogen langer blijven in Aztilan! Hoera!

Verslag kinderdriedaase (zondagmiddag)

We vinden de bron, hoera!

De bron ligt in de Arena, een grote kampvuurkring waar we rond kunnen zitten. De bron ontspringt in een rots waarvan de inham volledig is toegebouwd met rotsblokken. Elke groep sluit één voor één weg richting de bron – denkende dat ze daar de enige zullen zijn - om stiekem van het water te kunnen drinken. Opeens merken we dat we daar allemaal staan! Samen breken we de rots af en vinden we de bron! Ludwig, Jan-Willem, Frederieke, Massimiliano, Charlotte en Sumi beginnen ruzie te maken over wie nu van de bron mag drinken! Ze beginnen elkaar te duwen en trekken elkaar weg van de bron terwijl ze in gulzige slokken het water van de bron naar binnen werken. Plots lijken Ludwig, Jan-Willem, Frederieke, Massimiliano, Charlotte en Sumi wel bezeten door de duivel! We sleuren hen snel weg van de bron maar ze reageren heel kwaad, dreigen dat ze versterking zullen halen en dat ze terug komen om de macht te grijpen!

We vonden de bron, oh nee!

De Bron heeft duidelijk een destructieve kracht, gelukkig maar dat we er niet allemaal van dronk. We beseffen dat het volk dat ons deze middag bedreigde met de brief, ons net wilde beschermen. We zullen hun hulp nodig hebben om de werking van de Bron teniet te doen en om te zorgen dat niemand nog van de Bron drinkt. We besluiten de bezeten achterna te gaan en komen uit bij een open plek. Hier houden we halt, we weten dat ze hier in de buurt moeten zijn. Esperanza herkent dit gebied vanop oude zeemanskaarten. Hier zouden stenen met magische krachten te vinden moeten zijn. Deze stenen kunnen iedereen die bezeten is door een bepaald verlangen afweren.

In eerste instantie willen we er vooral voor zorgen dat de bezeten ontdekkingsreizigers niet tot bij de bron kunnen geraken. Daar kunnen de stenen met magische krachten ons bij helpen. Met deze stenen kunnen we een gebied afbakenen dat als krachtveld alle bezetenen tegen houdt. We verdelen ons in 12 team en gaan op zoek naar de stenen! Deze stenen verzamelen we op een centraal punt, waar we een cirkel maken waar de bezetenen tijdelijk niet meer uit kunnen, dat geeft ons de kans om een plan te bedenken.

Eens we dit gebied hebben afgebakend, lokken we de bezetenen erin. Zolang ze in dat gebied vast zitten, kunnen we hen proberen te genezen.  De vraag is natuurlijk: hoe kunnen we de bezetenen genezen? We trekken verder het bos in en gaan op zoek naar het volk dat ons waarschuwde. Na een stevige wandeltocht – we bevinden ons ondertussen al diep in het bos – vinden we bomen waarop symbolen zijn geschilderd. We volgen deze symbolen en komen uit bij 4 mensen die zichzelf ‘de Aztilani’ noemen. De oudste van de Aztilani is Napu. Tclatatecutli is een Aztilani met spirituele krachten en Inti is de jongste Aztilani. Amaru is een jonge, knappe vrouw. Zou dit de vrouw uit Lester’s boek zijn?

De Aztilani vertellen ons dat er een manier is om om de bezetenen te genezen. Met een spreuk, een aantal kruiden, bijzondere bewegingen en symbolen kunnen we de bezetenen terug normaal maken. Het lukt ons heel snel om alle bezetenen in een cirkel te krijgen en met de hulp van de Aztilani lukt het ons ook om hen te genezen. We bedanken de Aztillani uitgebreid en komen te weten dat niet Massimiliano verantwoordelijk was voor de sabotage van onze maquette, maar de Aztilani! Wat een dag! Gelukkig maar dat iedereen genezen is.

Verslag kinderdriedaagse (zondagochtend)

Op tocht met een druppel

Tijdens het ontbijt doen EsperanzaMassimiliano, Lester, Victoria Anders en Ludwig heel vreemd. We weten niet juist wat er aan de hand is, maar ze lijken wat afwezig of reageren plots heel heftig, wat is er toch met hen aan de hand? Eens we verzamelen in de onderzoeksbasis kan Lester alvast zijn afwezige gedrag verklaren. Hij droomde deze nacht over zijn geliefde, de knappe jongedame die hij in één van zijn boeken was tegen gekomen. Terwijl Victoria, Anders en Ludwig Lester volop uitlachen, besluiten Esperanza en Massimilianodat we dringend verder moeten bouwen aan de beschaving.

We gaan elk in onze eigen groep om met goede moed verder te koloniseren! De ontdekkingsreiziger vertellen elk aan hun eigen groep dat ze in de ban van de Bron der Begeerte zijn gekomen. Deze nacht hadden ze in hun slaap een visioen over de bron en trokken ze slaapwandelend naar de bron. Daar dronken ze één druppel van het magische vocht en door deze druppel hebben ze nu meer kennis en kracht dan ooit tevoren! Die kennis en kracht willen ze graag met ons delen, daarom besluiten we om niet verder te bouwen aan de beschaving maar op zoek te gaan naar de bron! Tijdens deze zoektocht draagt elke ontdekkingsreiziger zijn kennis en kracht zo goed en zo kwaad mogelijk over.

De ochtend vliegt voorbij en al snel is het tijd om te eten! Deze middag eten we elk in ons kleine groepje (frietjes, mmmmmmmmmmmmmmm!). In de eetzaal aangekomen valt ons oog op een brief. De brief is heel duidelijk: “verlaat dit gebied, dat is in jullie eigen belang. Doe je dit niet, dan zou het wel eens fout kunnen aflopen”. We zijn dus niet alleen in Aztillan, hier leven blijkbaar nog anderen! Maar ontdekkingsreizigers jaag je niet zomaar weg, meer zelfs, we weten perfect waarom we hier weg moeten: waarschijnlijk weten die anderen dat hier zo'n machtige Bron is en willen ze deze voor zich alleen! We besluiten ons niet te laten doen door deze raadgeving en gaan ijverig verder met onze zoektocht naar de bron!

Nu weet elk groepje waar de bron is, maar niemand weet het van elkaar! De ontdekkingsreizigers vragen aan elkaar hoe ver de uitbouw van de beschaving al staat. Iedereen doet alsof ze al de hele dag bezig zijn met het bouwen van huizen, grond om te ploegen en de eerste oogsten binnen te halen.

Verslag kinderdriedaase (zaterdagavond)

Tijd om te koloniseren!

Nadat we het gebied verkenden is onze opdracht duidelijk: we moeten het koloniseren. We moeten straten aanleggen, grondstoffen ontginnen, kleine nederzettingen bouwen, enkel zo kunnen we dit land volledig onderzoeken en hier overleven. Er er wat ruzie tussen Anders, Lester en Massimiliano. Elk hebben ze een eigen mening over de bouwstijl die onze gemeenschap moet hebben en hoe onze beschaving er precies moet uit zien. Gelukkig houdt Esperanza het hoofd koel en bedenkt ze snel een oplossing. We maken een maquette van het terrein op kleinere schaal, zodat we hierop kunnen verdelen welk gebied aan wie toebehoort. Degene die het grootste rijk uitbouwt op dit speelveld, zal mogen bepalen hoe ons rijk er in het echt zal uitzien.

We delen ons op in twaalf teams en zullen onderling strijden om het best uitgebouwde rijk! Daarnaast strijden we ook met 4 teams als gemeenschap om een zo groot mogelijk gebied te veroveren. Iedere team heeft dus twee doelen: de eigen beschaving zo goed mogelijk uitbouwen en samen met andere teams een zo groot mogelijk gebied veroveren. Op het speelveld krijgt elk team een dorp waardoor ze toegang krijgen tot één grondstof. Die grondstoffen - hout, glas, steen, graan en water – hebben we nodig om een beschaving uit te bouwen. We kunnen wegen, dorpen en steden bouwen om gebied te veroveren en meer grondstoffen te genereren. Met zwaarden kunnen we de dorpen en steden van tegenstanders vernietigen, maar met een beschermingsvlag kunnen we onze eigen dorpen en steden beschermen. We kunnen ook op missie gaan om verre gebieden te verkennen of om voordelen op te bouwen! Zo kunnen we naar de goudmijn waar je goud kan winnen, dit goud kan je als eender welke grondstof inzetten. Je kan ook een missie uitvoeren bij de stam! Als je slaagt in deze missie kan je een universiteit bouwen in je gebied! Als je slaagt in de missie van de landbouwers kan je superoogsten binnen halen en als je succesvol een hevige strijd aangaat krijg je zwaarden om andere teams aan te vallen. In de laatste missie maak je kennis met zwarte magie. Slaag je in deze missie dan ontvang je een goddelijke magiekaart verdienen. Daarmee kan je een zondvloed laten plaatsvinden, waardoor één oogst voor iedereen mislukt, behalve voor jezelf.
Al snel bouwen alle teams een gemeenschap uit, maar van koloniseren krijg je honger. We verlaten even onze maquette om een vieruurtje te eten in onze onderzoeksbasis. Wat we daar vaststellen is een beetje raar, de onderzoeksbasis lijkt helemaal overhoop gehaald, maar niemand weet hoe dat komt of kan. We keren terug naar de maquette om te bepalen wie de uiteindelijke winnaar is maar wat we daar vaststellen is héél raar... alles is gesaboteerd, onze dorpen en steden zijn vernietigd. Wie heeft dit gedaan? Massimiliano ontbreekt in ons gezelschap, hij zal wel de schuldige zijn! Als we hem confronteren met deze feiten reageert hij zeer explosief en woedend. Waarom reageert hij zo? En als hij het niet heeft gedaan, wie dan wel?

Daar komt nog eens bij dat we tijdens de missie een aantal vreemde voorwerpen vonden. Esperanza, Ludwig en Victoria denken dat nader onderzoek ons misschien meer kan vertellen over Aztilan. We verdelen ons in zes onderzoeksteams om de zes vreemde voorwerpen verder te onderzoeken.
's Avonds zijn we nog steeds in de war, maar bovenal uitgeput van deze zware dag. We besluiten het rustiger aan te doen en in het boek van de geschiedkundige de voorgeschiedenis van onze gemeenschap, de ontdekkingsreizigers, te lezen. Na dit verhaal, kruipen we onder de lakens. Benieuwd welke avonturen ons morgen te wachten staan!

Verslag Kinderdriedaagse (zaterdagmiddag)

Land in zicht!

Onze boot met proviand voor twee maanden ligt klaar om te vertrekken. Hijs het anker, roept Esperanza, onze charismatische, avontuurlijke en daadkrachtige kapitein. Esperanza groeide op in een familie van zeevaarders en kooplieden, voorbestemd om het schip van haar vader over te nemen. In de kajuit ligt de kaart van Massimiliano al klaar. Massimiliano is gepassioneerd door cartografie en ontdekte op een kaar een land dat we nog niet kennen. Redenen genoeg dus om op dit avontuur te vertrekken! Lester, onze geschiedkundige en expert in oude beschavingen en culturen staat al dagenlang te popelen om de zee op te gaan. Enerzijds omdat hij niet kan wachten ruïnes van oude beschavingen te onderzoeken, maar anderzijds (en misschien vooral) omdat hij in één van zijn vele boeken las over een knappe, jonge vrouw die zich in het te ontdekken land bevindt. Onze bioloog, Ludwig, verlangt nu al naar het onderzoeken van planten en bomen in het nieuwe gebied en Vitoria, de geneeskundige, is blij dat ze als dochter van adellijke komaf mag stoppen met borduurwerkjes te maken. We betrapten haar al meer dan eens 's nachts in een kerkhof, lijken opgravend om de werking van het menselijk lichaam te onderzoeken. Victoria ontsnapte stiekem en is extreem opgewonden om in alle vrijheid haar anatomiekennis uit te breiden. Laatste bemanningslid aan boord is Anders, een uitvinder die elke dag opnieuw intrigerende, maar vaak nutteloze apparaten uitvindt. Een bont gezelschap dus dat nu al vertrekt richting te ontdekken land. Daar zullen we wachten op de intrede van een hoop ontdekkingsreizigers die reageerden op onze oproep om op avontuur te gaan.

Na een lange bootreis, het eten was bijna op, is er eindelijk land in zicht. Volgens Massimiliano moet dit het land zijn dat hij op zijn oude kaart vond: Aztillan. Eens we aan wal komen, treffen we een land aan dat volledig verlaten is. We vinden vage sporen van het leven dat er ooit was, maar hier is duidelijk iets gebeurd dat de hele beschaving vernietigde. Een lege wereld vol mogelijkheden, dat is precies waar we naar zochten!

Ahoi ontdekkingsreizigers, welkom in Aztillan

Even later komt ook de rest van onze bemanning aan, nu kunnen we Aztillan verkennen. Lester opent onmiddellijk een archeologische site waar de ontdekkingsreizigers voorwerpen moeten uitgraven, afborstelen en in elkaar puzzelen. Massimiliano's oude kaart bracht ons dan wel tot dit land, maar we moeten het onbekende gebied nog volledig in kaart brengen. De ontdekkingsreizigers gaan met een meter aan de slag! Onze bioloog wil onderzoeken of het water van de rivier die het land doorkruist drinkbaar is. De ontdekkingsreizigers voegen vloeistoffen toe, destilleren het overige water, en ja hoor, dit water is drinkbaar! Victoria heeft al snel een aantal botten gevonden, de ontdekkingsreizigers moeten haar helpen om het volledige skelet te vinden en samen te puzzelen. We hebben nog wel wat proviand, maar Anders wil toch een val installeren om vreemde dieren te vangen. Niet alleen om op te eten, uiteraard niet, vooral om ons te beschermen tegen de mogelijke gevaren van dit nieuwe land. Over proviand gesproken, toen we aan wal gingen, viel een deel van ons proviand in water. De ontdekkingsreizigers halen met vishengels ons eten opnieuw naar boven. Om dit avontuur goed bij te houden gaan er tot slot enkele ontdekkingsreizigers aan de slag om onze bevindingen nauwkeurig te noteren in een logboek.

Verslag kinderdriedaase (vrijdagavond)

Wij gaan op tocht!

Ahoi landratten! De nieuwe tijden waar we ons in bevinden zorgen voor ongekende ontwikkelingen, met de wetenschap die bloeit lijkt alles mogelijk. Jammer genoeg lijken niet alle geesten hier rijp voor. Waar wij wetenschappers, vooruitstrevende kooplieden, zeevaarders en avonturiers gedreven worden door een dorst naar kennis en zin voor avontuur, zijn er nog steeds conservatieven die niet geloven dat de aarde rond is. De wereld die we kennen wordt te klein, er moet veel meer zijn dan we nu reeds kennen. We zijn het beu om onze activiteiten stiekem uit te voeren, ondergronds en vergezeld van een fakkel. Daarom vertrekken we, op zoek naar een nieuwe wereld om te ontdekken! Hier brengen we elke dag verslag uit van onze avonturen.